KIkilabotz friendster blog

Hawak hawak ko ang aking cellphone habang wala akong mgawa sa aking bahay.  Nagmumuni muni sa mga bagay na maaring mangyari. Sa mga bagay na pwedeng maganap makalipas ang ilang araw, ilang buwan at ilang taon. Sino na  nga ba ako sa mga panahong iyon. Ano na kaya mga pinagkakaabalahan kong mga bagay-bagay sa paglipas ng mabilis na pagandar ng oras. Ganito pa rin kaya ako? inuubos ang oras sa paghahanap ng mga bagong scandal sa internet  ( joke lang .haha) o kaya naman naglalaro ng Mafia wars sa facebook at sa tagged o anumang bagay na maaring mapaglilibangan.

Ewan ko ba kung bakit sa dinadami ng mga kurso sa mundo nursing pa tinapos ko. haha.(iyaktawa) Cguro may plano lang talaga si Lord  para sa ating mga nurses. Ang maging taga pangalaga ng taong may mga sakit, Ang magbigay ng serbisyo na tayo pa ang nagbabayad, At makatulong sa mga nangangailangan na walang hinihinging kapalit .Ayun naman ang importante db? Hnd yung mga kayamanan na kikitain natin. tama b?

share ur blessing nga db?

Nagbayad nanaman ako para sa panibagong training. ngaun for 2 mos na  at sa hospital na ako nkaaasign.  Sa sobra kong swerte dun ako sa OB ward naasign. hehe. sa batch namin sa 17 trainee ako lang ang nagiisang lalaki. o db? ang swerte ko talaga! Puro babae ang gumagalaw sa mundo ko ngaun sa hospital na eto. Masaya naman. kasi madaming view. ibat ibang  klaseng view.

ganyang mga view. nakatutuwa panuorin ang mga cute na baby. Yung mga ngiti ng mga mommy ng una nilang masilayan ang knilang mga anghel, yung mga pagaalala ng mga tatay sa knilang magiina. Dun mo mkikita ang isang buong pamilya.

pero hnd lahat ng pagkakataon eh happy ending. meron ding mga sad stories. may mga pagkakataon na pati ako eh maluhaluha nung nkita ko ang isang ina na umiiyak dahil sa hnd sinuwerteng mabuhay ang kanyang baby. hayyy. nakakalungkot isipin pero ganun talga ang buhay ng tao.

Lahat tayo ay may kanya kanyang laban. Nasa sa atin na kung panu natin haharapin eto. pwede mong ipagpaliban, pwede mong paghandaan,pwede kang umiwas,pwede mong ayusin,pwede mong dahan dahanin pero ang hnd mo pwede gawin eh takasan. dahil hahabulin ka nito khit san ka pa magtago.

sa aking paguwi sa duty. habang nakasakay ako sa MRT. Napaisip nanaman ako.

may nabubuhay kayang butiki sa billboard?

kung ganun. ang nurse pala  ngaun ay parang butiki sa billboard. Hndi madali ang pagkapit, ibat ibang usok , ingay at lakas ng hangin ang kelangan lagpasan para manatiling nakadikit. delikado at walang kasiguraduhan. Minsan hnd na napapnsin ang khit anung sakripisyo na knilang ginagawa.

bkit nga ba nasa billboard ang butiki? hnd ko alam. cguro thats what they HAVE to do or thats what they LOVE to do.

never give-up, never give -up,never backdown (from the movie never backdown)

ang problema ay parang langaw na nakaamoy ng tae. lalapit lalapit yan pag may pagkakataon

- kikilabotz

This entry was posted on Saturday, May 23rd, 2009 at 3:08 am Filed under Uncategorized and. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.