KIkilabotz friendster blog

nagbabasa ako ng naruto manga nang bigla ko naisip na

2months after na pala  nang una kong iniapak ang mga paa ko sa komplikadong mundo ng mga kababaihan sa OB WARD..Ngaun bkit parang ang hirap ilabas ng mga paa ko na nasanay na d2? ewan

nung una ng nalaman kong sa OB aq maasign. sabi ko sa sarili ko

“patay wala akong matutunan!”

nagkamali lang  pala ako.

maraming mga bagay ang itinuro sa akin ng maikling training q duon. mula sa mga patiente at knilang mga bantay,mga kababaihan, mga kaibgan, mga kasama, mga doctor at mga nakakataas..

PASYENTE - ibat ibang pasyante ang dumaan sa aking mapangalagang kamay (naks.. may ganun) meron akong nakilalang kapitbahay lang pala namin, asawa ng pinsan ko,  officer ko school , may topak, sobrang yaman,, , meron ding mahirap , wlang kasing hirapo kaya naman mga bilanggo,Hnd din mawawala ang sobrang kulet, sobrang sunget o kaya minsan naman ay sobrang bait. haaaayyyy..

sa knila nalaman ko ang halaga ko bilang  isang nurse! na nandun cla hnd dahil trip trip lang nila kundi dahil kelangan nila tayo. Para sa akin hnd sila pasyente, They are humans that needs  love and care.

BANTAY at BISITA - haha,hnd naman lahat pero karamihan, as usual sila ang pinaka sakit sa ulo sa hospital. mas matindi pa sila sa pulis kung magtanong, mas grabe pa sa chief nurse kung mang-utos at higit sa lahat sila mas nakakatakot pa sila sa aswang kung magalit! ahehe.. But i salute them! It shows lang na kung gaano sila kconcern.. minsan nga mas magling p talaga sila.

(oo na mas magaling na sila mas cute namn ako,,bleah)

KABABAIHAN - dit umiral ang mundo ko sa loob ng dalawang buwan. natutunan ko dito ang ibat ibang klase ng lochia. haha. amoy pa lang distinguish na distinguish na. nyaahaayyyy.. Nalaman ko rin ang hirap na dinadanas nila.. ang sakit at kirot s twing manganganak sila. Damn. narealize ko walang sense ang pagkakaroon ng mgnda, seksi o maraming girlfriends kung hnd mo cla kaya alagaan. huwag natin clang lokohin o paglaruan. ang hirap pala ng buhay nila.

(asuuusss.. ako b talaga nagsulat nito??)

hmmm. huhu. naalala ko tuloy yung crush ko.. lagi na lang. parang naririnig yung mga tawa at halakhak nya. wheeww nung nkita kong nakatingin xa sa akin habang nakangiti, DAMN! muntik na akong matunaw parang icecream!

(ok lng  matunaw bsta didilaan nya ako parang icecream! haha!!bad marvin bad!)

FRIENDS & Colleagues - syempre! sila ang d best! sila ang mga kakampi ko nung nsa hospital pa ako. lahat cla may itinuro sa akin sa knila knilang paraan. Hnd mawawala ang katuwaan, kulitan,tampuhan, asaran, suntukan, saksakan, patayan,barilan, hostage taking, haha, joke lng. hehe. alam ko mhirap magkawatak watak ang grupo. it was a great pleasure na nakilala ko sila. salamat salamat.

It was destiny that brought us together now its our choice to see each other again ryt? ( hnd ko alam san ko napulot to!! haha) this is not the end! simula pa lng ito ng samahan natin.. hnd ko sasabihing see u soon it is better kung sasabihin kung see you later aligator.. kopyahan sa eksam ha? haha

dOCTORS,, - wla nkong masabi eh bye!! wahahaha. cguro hnd lang ako maxado nkipagkaibgan sa mga doctor dun..wala kasing pansinan eh.. hahaha. uhmm alam ko na.. natuto ako sa knilang magpareseta ng gamot.. haha. pero mababait sila ..sana..

STAFF and CM - well well well, ang natutunan ko sa knila ay….sobrang dami. from A- Z..ibig kong sbhin lahat ng pwedeng gawin sa hospital from Admittion hanggang z? anu ba ung Z?  wala ako maisip eh… alam ko na ..hanggang sa ma dischargeZ ..haha. xensa na..

paalam na OB WARD ..

next destination..

“KALSADA” anu kaya naghihintay sa panibagong yugto ng buhay ko?

sa kada lungkot na dumating may sayang naghihintay mapansin.

This entry was posted on Saturday, July 18th, 2009 at 5:02 am Filed under Uncategorized and. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.